HZ.PEYGAMBER EFENDİMİZİN (S.A.V.) TORUNLARI SEYYİD VE ŞERİFLERİN SEVMENIN FAYDALARI!!

Allah-u Teâlâ Kur’an-ı Kerim’de Ehl-i Beyt’in sevgisi ile ilgili şöyle buyurmuştur:
“Söyle Ya Muhammed! Peygamberlik ücretine mukabil ben sizden hiç bir şey istemiyorum, sizden istediğim yakınlarıma meveddetten (sevmekten) gayri bir karşılık istemiyorum.”
“Bilindiği üzere, Ayet-i Kerime de geçen meveddet kelimesi muhabbetten daha şidetli bir sevgiye denir.” “Yüce Allah Rasulü’nün peygamberliğin yakınlarını Ehl-i Beyt’ini böyle bir sevgiyle sevmeyi emretmiştir.”
“Sevgide aşırıya gitmekten maksat,şayet haktan çıkarak, mahbudu tapılan bir mabud haline getirecek derecede heva ve hevese uymaksa,bunun bir şirk ve küfür olduğunda hiç bir şüphe yoktur.”
Ayrıca Rasulullah’ın risaletine iman eden her bir Müslüman bu tür bir sevgiyi kesinlikle kabule yanaşmaz.Zira Hz.Peygamber’in (s.a.v.) kendisi bu tür sevgiyi, tapmayı yasaklamış ve Hz.Ali’ye hitaben şöyle buyurmuştur:
“(Ya Ali ) Sende iki grup helak olacaktır; Seni sevmekte aşırı gidenler, sana buğzedip düşmanlık besleyenler.”
“Ve yine şöyle buyurmuştur”:
“Ey Ali, seninle İsa arasında bir benzerlik vardır; Yahudiler ona düşman kesildiler,hatta annesine bile iftirada bulundular,Hrıstiyanlar ise onu hakkı olmayan makama ulaştıracak kadar sevdiler.”
Fakat aşırı sevgiden maksat,mahbubu tapılan mabudun dışındaki herşeyden fazla sevmek ise,bu türden sevgi zaten imanın gereklerinin en önünde yer almıştır.Zira Hz.Peygamber şöyle buyurmuştur:
“Ben sizden birisine kendi çocuklarından, babasından ve bütün insanlardan daha sevimli olmadıkça,
o bana iman getirmemiş ve mümin sayılmaz.”
Bu hadise göre,her Müslümanım diyen kimsenin Resulullah (s.a.v.) ile birlikte onun sevdiğini sevmek ve sevgilileri olan Hz.Ali, Hz.Fatima ve onların neslinde olan seyyid ve şerifler içlerinde kendi aile ve çocukları da olmak üzere fazla sevmelidir,iman ancak bununla kemale erir.
Çünkü Resulullah buyurmuştur ki;
“Ben sizden birisine çocuklarınızdan daha fazla sevimli olmadıkça o mümin sayılmaz.” Buna göre bunları bu şekilde sevmek,aşırıya gitmek değildir.Aksine
, o tür sevgi hak edenlere hakkını vermektir.
Hz.Peygamber bir hadisinde de Hz.Ali’ye şöyle buyuruyor:
“Ey Ali sen hem dünyada efendi ve büyüksün,hem de ahirette.Seni seven beni sevmiştir, sana buğzeden bana buğzetmiştir.Senin dostun Allah’ın dostudur, sana buğzedene Allah gazap eder.Sana buğzedene eyvahlar olsun.
” Ali’nin muhabbeti iman, buğzu ise nifaktır”
“Biliniz ki, her kim Âl-i Muhammed’in (Ehl-i Beyt’in) sevgisiyle ölürse şehid olarak ölmüştür. Biliniz ki, her kim Âl-i Muhammed’in muhabbetiyle ölürse bağışlanmış olarak ölmüştür.
Biliniz ki, Âl-i Muhammed’in muhabbetiyle ölenler tövbe etmiş olarak ölmüştür.Biliniz ki,her kim Âl-i Muhammed’in muhabbetiyle ölürse, imanı kamil olan mümin olarak ölmüştür.Biliniz ki, her kim Âl-i Muhammed’in muhabbetiyle ölürse, ölüm meleği onu cennetle müjdeler….