Eyyühen nâsü, yüvşek en ukbada kabden seri’an vekad kaddemtü ileyküm el-kavl ma’zireten ileyküm. Elâ inni muhâllif fiyküm Kitâbu rabbi azze ve celle ve itreti Ehli beyti. Sümme ahez bi yedi Aliyyin fekâl: Hâze Ali me’al Kur’ân vel-Kur’ân me Ali, lâ yefterikân hattâ yeride aleyyel havd, fees’elüküm mâ tehallifüni fihimâ)
MEALİ : “Ey insanlar, ani bir şekilde ruhumu teslim eder, aranızdan ayrılırım, mazuretiniz olmasın diye size bir daha hatırlatıyorum: Aranızda iki halife bırakıyorum. Biri Rabbimin kitabı,öbürü de Ehli beytimdir.”Daha sonra Ali’yi elinden tutarak şöyle buyurdu: “Ali Kur’an’ladır, Kur’an da Ali’yledir, ikisi Kevser havuzunun başına varana dek birbirinden asla ayrılmazlar, bunlara karşı nasıl davranacağınızı sizlere soracağım.”
KAYNAK:
1) İbn-i Hacer el-Heytemi’nin “Sevaik’ül Muhrika” S.124
2) el-Kunduzi el-Hanefi’nin “Yenabi’ül Mevedde” S.40
3) İbkat’ül Envar C.1, S.277
4) el-Hamvini eş-Şafii’nin “Feraid es-Simtayn”
C.1, Bab: 37
5) Şerafeddin el-Musevi “el-Müracaat” S.31-32
6) es-Seyyid Murtada Hüseyni’nin “Fedail’ül Hamse min es-Sıhah es-Sitte” C.2, S.113
7) Muhammed Miri el-Antaki’nin “Limaze ahtertü Mezhebe Ehl’il Beyt” S. 319
8) Enis Emir’in “Fazilet-i Ehl-i Beyt-i Resulullah” S.297
9) Zamahşeri’nin “Rabi’ül Ebrar”
10) Yunus Ramadan’ın “Buğyet’üt Talib” s.288 Beyrut Bas.